درخواست تا ثبت نتیجه، چه تفاوتی دارد؟

وقتی مشتری می‌گوید «می‌خواهم ده گرم طلا بفروشم»، هنوز چیزی در دارایی‌هایش تغییر نکرده است. این یک قصد است. اثر مالی زمانی ایجاد می‌شود که مقدار، قیمت و اختیار انجام معامله تأیید و نتیجه ثبت شود.

اگر سامانه‌ای این دو را از هم جدا نکند، موجودی‌ها با درخواست‌هایی تغییر می‌کنند که هرگز به معامله نرسیده‌اند و تیم عملیات باید بعداً آن‌ها را دستی اصلاح کند.

هر معامله باید قیمت مشخص خودش را داشته باشد. قیمت مرجع روز، اطلاعات مفیدی برای راهنمایی است، اما قیمتی نیست که معامله با آن انجام شده باشد.

جدا نگه‌داشتن قیمت مرجع از قیمت معامله باعث می‌شود بعدها بتوان دقیقاً گفت هر معامله با چه قیمتی تأیید شده است، حتی اگر قیمت مرجع از آن زمان بارها تغییر کرده باشد.

تبدیل درخواست به معامله تصمیمی است که باید در اختیار فرد مشخصی باشد. پرسش مهم این است: این فرد برای همین حساب و همین دارایی اختیار تأیید داشته است یا نه؟

اختیاری که فقط به عنوان شغلی وابسته باشد، کافی نیست. اختیار دقیق به نقش، حسابی که معامله در آن انجام می‌شود و دارایی مربوط بستگی دارد.

نتیجه تأییدشده باید یک‌جا و کامل ثبت شود و با همان حساب، دارایی و واحد باقی بماند. یک نکته کمتر دیده‌شده نیز اهمیت دارد: اگر پاسخ ارسال یک عملیات به هر دلیلی نامعلوم بماند، ارسال دوباره نباید معامله دوم ایجاد کند.

سامانه درست در این وضعیت نتیجه‌ای را که برای همان درخواست ثبت شده بازمی‌گرداند؛ و اگر نتیجه‌ای نباشد، خودکار معامله تازه‌ای اجرا نمی‌کند.

در HOLD OS معاملات دستی‌اند: مقدار و قیمت صریح ثبت می‌شوند و نتیجه فقط پس از تأیید فرد دارای اختیار ثبت می‌شود. ثبت درخواست تا زمان تأیید و ثبت نهایی، حرکتی در موجودی ایجاد نمی‌کند و قیمت مرجع جای قیمت تأییدشده معامله را نمی‌گیرد.